×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 16 niet laden

Vinisva - Huis van de Gezond-Verstand-Burger

Doe mee!

Bouw mee aan een nieuwe toekomst! Deel je verbeelding met gelijkgestemden en de rest van de wereld. Lees ook even mijn oproep om mee te doen en meld je aan als medebewoner van het Huis van de GezondVerstandBurger.

  Download en lees 
De Derde Verlichting

Er deed een schokkende foto de ronde van de week.

Een peutertje in een rood truitje en een blauw broekje lag voorover op de strand, zijn naar de camera gekeerde hoofdje half in het kabbelende zeewater.

Het jongetje was dood.

Het was met zijn ouders aan boord van een bootje vol "vluchtelingen", door sommige politici inmiddels "migranten" genoemd omdat het dan niet zo erg lijkt als je ze terugstuurt. Het bootje kwam in zware golfslag terecht en de "kapitein" verliet prompt het zinkende schip.  De vader van het jongetje, die op het nippertje gered was, vertelde op de tv met verstikte stem hoe hij zijn vrouw en kinderen voor zijn ogen had zien verdrinken.

Geen normaal mens kan naar die foto kijken zonder een brok in de keel te krijgen en zonder een gevoel van machteloze woede te ervaren ten opzichte van een wereld die zo achteloos een onschuldig, lief jongetje offert op het altaar van haar waanzin.

Natuurlijk gebeuren er overal op de wereld dingen die net zo erg zijn, of misschien zelfs nog erger.

De oorlog die deze mensen ontvlucht zijn, eist dagelijks slachtoffers, sommige zelfs nog jonger dan de kleine Alyan Kurdi, wiens jonge leventje zo ruw werd verzwolgen door de golven van de Middellandse Zee.

Dat weten we allemaal, maar "weten" en "zien" zijn twee heel verschillende dingen, zo blijkt.

Het beeld van dat eenzame, levenloze lichaampje op een strand waar je zorgeloze toeristen zou verwachten, lijkt een omslag te bewerkstelligen in de publieke opinie in Europa, die zich de afgelopen weken juist tegen de "migranten" leek te gaan keren, en zelfs in de uit paniek geboren verstarde houding van onze politici.

Men wijst erop dat "minder dan 1 op 1000 Europeanen" een "vluchteling" is. Men wijst erop dat wij in het kader van de vergrijzing jonge mensen nodig hebben.

Men vindt, kortom, dat er een oplossing voor het probleem moet komen.

Maar een oplossing van in elk geval het probleem van de Syrische vluchtelingen zal niet alleen kunnen komen uit het opvangen van vluchtelingen zo lang er daar oorlog is. Want zoals het er nu uitziet, komt aan die oorlog voorlopig geen einde.

Elke echte oplossing zal ook betrekking moeten hebben op de situatie in het Midden-Oosten als geheel. En die lijkt op het eerste gezicht, met alle elkaar aldaar bestrijdende facties en partijen en religieuze stromingen, schier onoplosbaar.

Toch geloof ik dat er een pad is dat naar vrede voeren kan. Maar dat zou wel betekenen dat het Westen een langgekoesterde politiek zal moeten laten varen.

Ik heb het over wat Britten "de olifant in de kamer" noemen, iets wat in het oog hoort te springen, maar beleefd genegeerd wordt. Ik heb het natuurlijk over Israël. De stichting van de "joodse staat", hoe begrijpelijk ook vanuit het medelijden, de schaamte en het schuldgevoel ten opzichte van het joodse volk waardoor de westerse wereld na WO II bevangen was, was met het oog op wat het zowel Israël als de wereld heeft opgeleverd, een van de grootste politieke vergissingen van de 20ste eeuw, op één lijn met de reeks dwaasheden die uiteindelijk tot de Eerste Wereldoorlog leidden.

De opkomst van het moslimterrorisme kan rechtstreeks worden teruggevoerd op het conflict tussen Israël en Palestijnen - de terroristen zijn de vrucht van een halve eeuw van vooral Israëlische koppigheid, die de afgelopen jaren alleen maar lijkt te zijn gegroeid.  Hoewel ook de Palestijnen onverzoenlijkheid kan worden aangewreven, kunnen zij in elk geval aanvoeren dat ze weinig hebben om verzoenlijk over te zijn. Hun land is en wordt immers geroofd.

In een onoplosbaar conflict waarbij beide partijen rotsvast van het eigen gelijk overtuigd zijn, zal een van die partijen als eerste de hand moeten uitsteken in plaats van de vuist te ballen. Aangezien Israël in het conflict duidelijk de bovenliggende partij is (het bijbels "oog om oog" wordt door de troepen van Natanyahu met enige regelmaat uitgelegd als "10 ogen om 1 oog") en Israël er prat op gaat een baken van westerse beschaving te zijn, mag je van Israël verwachten dat het die partij zal zijn.

Maar als Israël dat onder leiding van zijn op het racistische af paranoïde regering weigert, wordt het tijd dat de rest van de westerse wereld druk uitoefent op haar "bondgenoot" om de strijdbijl te begraven. De eis dat de Palestijnen eerst moeten beloven dat ze Israël niet willen vernietigen, is betekenisloos. Als het onder internationale druk tot een vredesconferentie zou komen, zou Israël wat dat aangaat op internationale garanties kunnen rekenen.

Zo'n aanpak zou twee dingen bewerkstelligen. Enerzijds zou het helpen een einde te maken aan het conflict rond Israël/Palestina, anderzijds zou het de reputatie van het westen in de islamistische wereld, die nu op zijn best dubieus is, flink bevorderen. Van de betere relatie tussen de islamitische wereld en het humanistische westen die daaruit zou voortvloeien, zouden uiteindelijk beide "beschavingen" profiteren. Het zou ook het einde betekenen van het laatste serieuze, grootschalige militaire conflict dat de aarde nog telt.
 
Dat is nogal wat.
 

Mocht het ooit zo ver komen, dan is de dood van de kleine Alyan niet voor niets geweest.Dan mogen onze nakomelingen hem als martelaar vereren zoals de wereld nu Jezus en Mohammed vereert, wier volgelingen vooralsnog meer oorlog dan vrede hebben gebracht.

Recente artikelen van deze auteur

Historie